Het werd een bijzondere zaterdag, vol onzekerheid door het winterse weer. Rond 11.00 uur kwam het bericht dat de wedstrijd in Kaatsheuvel niet doorging vanwege een bevroren veld. Een enorme domper, want dit was dé belangrijkste wedstrijd van het seizoen.

In het team volgden direct berichten: konden we niet later op de dag of n de week op een avond spelen? De mannen waren erop gebrand om de topper tegen Vlijmen te spelen. Na wat telefoontjes werd geregeld dat de oorspronkelijk thuiswedstrijd alsnog gespeeld kon worden, maar dan uit bij Vlijmen.

Met wat vertraging en vol adrenaline begonnen we aan de wedstrijd. Beide teams stonden bovenaan in de poule met hetzelfde puntenaantal, dus dat het spannend zou worden, stond vast. Vlijmen startte sterk: fel, goed positiespel en veel druk. Hun spel werd al snel beloond met een onhoudbare strafcorner: 1-0.

In het tweede kwart kwam DES beter in het spel en nam zelfs even het initiatief, maar scoren lukte niet.

In het derde kwart herpakte Vlijmen zich en maakte via een veldgoal de 2-0. DES bleef knokken, maar de achterstand werd steeds moeilijker in te halen.

In het vierde kwart begonnen vermoeidheid én kou hun tol te eisen. Het zandveld speelde zwaar en de laatste energie werd aangesproken. Toch viel opnieuw een treffer aan de kant van Vlijmen, wederom uit een strafcorner: 3-0. Even later kregen we zelfs een strafbal tegen, maar die bleef ons bespaard. De wedstrijd eindigde in een 3-0 verlies.

Hoewel we daarmee geen poulewinnaar zijn geworden, mogen we trots zijn op onze prestatie. Direct na promotie naar de 1e klasse draaiden we mee in de top. Dankzij hard werken, veel trainen en nooit opgeven staan we waar we staan. Het veldseizoen zit er nu echt op. We gaan de zaal in, met nieuwe energie, dezelfde drive en heel veel zin om weer te knallen en plezier te maken.