Jarenlang was voetbal buiten de voetbalverenigingen om voor de leden van de vele buurtverenigingen een uitlaatklep. Op zondag, vooral op de morgen, kwamen er teams in actie die met elkaar streden in competitieverband. “Er werd gevoetbald op het scherpst van de snede”, kijkt Anton van de Sande terug. “Soms ging het er wel erg fel aan toe, maar na afloop werd er ter verbroedering een glaasje gedronken. Een mooie tijd en daarom reden voor het houden van een reünie.”

Door Theo Louwers

Op zondag 18 oktober wordt de reünie gehouden in het buurthuis van de Heikant, de oudste buurtvereniging van Best. Er hebben zich al ruim 50 leden van de Heikant aangemeld. Anton van de Sande wordt bijgestaan door Marcel Renders en Arno van de Langenberg. Bart Spanjers verleent hand en spandiensten.

Bart Spanjers, zelf ook gevoetbald in buurtverenigingsverband, weet veel van de historie. “Mijn vader was destijds een van de drijvende krachten achter het buurtvoetbal. Best telde in die tijd, ik praat nu over het begin van de jaren zeventig, veel buurtverenigingen en cafés. Sommige verenigingen deden met meerdere teams mee. Er waren jeugdteams en zelfs een dameselftal werd er opgezet. Soms leek het wel of het buurtvoetbal een soort opleiding was voor de voetbalverenigingen Best Vooruit en Wilhelmina Boys. Toen waren dat nog verenigingen met een beperkt aantal leden. Nu behoren ze tot de grootste verenigingen van Best. Het buurtvoetbal is tien jaar geleden een stille dood gestorven en de spelers voetballen nu bij de twee voetbalverenigingen. Er kwamen toen andere sporten in beeld.”

Sociaal

Het voetbal tussen buurtverenigingen zorgde wel voor een sterke sociale cohesie. “Er deden veel teams uit Best mee en dat zorgde voor een sterke band onder elkaar. Spelers, begeleiders, scheidsrechters, vlaggers en verzorgers kenden elkaar. En de liefhebbers van voetbal uit de buurten kwamen natuurlijk kijken naar hun favorieten. Er was competitie, maar het zorgde ook voor verbondenheid en verbroedering. In 2001/2002 werd de Heikant kampioen. We hebben drie dagen feest gevierd.”

Foto’s

Gaandeweg het gesprek komen er foto’s op tafel van de verschillende teams. Van de Sande en Spanjers noemen met speels gemakt de namen van de voetballers op de foto’s. Anton van de Sande: “We speelden twee keer een half uur. Elke buurtvereniging had een eigen veld en een keet waar de spelers zich konden omkleden. Allemaal redelijk primitief. Ik weet nog dat we regelmatig op een veld speelden dat bol liep. In de winter bevroren de molshopen op het veld. Een speler wilde een keer zo’n hoopje wegschoppen, maar het bleek bevroren. Hij schopte zo hard dat zijn teen gebroken was.”

Fanatiek

Het kon er volgens beide mannen fanatiek aan toe gaan tijdens de wedstrijden. “Het ging hard tegen hard. Er was zeker sprake van rivaliteit. Ze schopten elkaar soms het ziekenhuis in. De leden van de buurtverenigingen wilden niet voor elkaar onderdoen. Het verloop van de competities werd elke week in Groeiend Best opgenomen”, aldus Van de Sande.

“Mijn ouders waren zowat elke week bij de wedstrijden”, vertelt Spanjers. “Mijn vader omdat hij mede een kartrekker was en mijn moeder zette elke week voor de spelers een grote kan thee, die ze meenam naar het voetbalveld. Ook waste ze vaak de kleding die de spelers hadden gedragen.”

Aanmelden

Voetballers van de Heikant die zich nog willen aanmelden, kunnen dat doen voor 11 oktober. Een telefoontje of appje naar 06-20070204 met vermelding van de naam is voldoende.