Een enthousiaste groep AVGM-lopers koos voor een bijzonder loopdecor. In Zandvoort stonden zij zondag 29 maart aan de start van de 10 miles Zandvoort Circuitrun met een parcours dat zowel spectaculair als slopend bleek. De eerste vier kilometer ging over het circuit van Zandvoort. Net als bij de Formule 1 werd de start gedaan door de lampen op de seconde nauwkeurig van rood naar groen te laten springen. Meteen doken de lopers de Tarzanbocht in en kregen zij de unieke ervaring om op het beroemde asfalt te mogen rennen. In de DRS-zone, een speciaal gemarkeerd kort segment, werden de lopers aangemoedigd om het tempo op te schroeven en zo net als Verstappen de anderen in te halen.

Vooral de Arie Luyendijkbocht was een uitdaging. Waar autocoureurs met snelheden van tweehonderd kilometer per uur doorheen vliegen, helt het parcours maar liefst 32 graden naar binnen. Dat is best lastig voor hardlopers die normaliter op vlak terrein trainen. Nadat het grootste deel van het circuit was bedwongen, leidde het parcours via kleine straatjes naar het strand.

Daar wachtte een loodzware opdracht. Zes kilometer lang ploeteren door het zand, recht tegen een stormachtige wind in. Het schuim van de zee waaide regelmatig over het strand en de kilometers leken maar niet op te schieten. Net op het moment dat iedereen blij was dat er linksaf geslagen mocht worden, doemde er een meedogenloze duin op. De lopers ploegden de duin over en mochten daarna over een mooi glooiend duinpad, nu gelukkig met de wind in de rug.

Na 16,1 kilometer passeerde de AVGM-ers één voor één de finish en zat deze leuke en pittige 10 miles. Tijd om snel warme, droge kleding aan te trekken in de verwarmde tent, want ondanks het prachtige parcours was het vooral koud. Met een gevoelstemperatuur van slechts 2 graden en een straffe poolwind was het afzien geblazen. Toch kijkt de hele groep uiterst tevreden terug op hun prestaties.