Het bericht sloeg in als een bom. Hans Ubachs maakte vorige week bekend dat hij vanwege zijn verslechterende oogziekte zijn functie als burgemeester per direct neerlegde. Ambtenaren in het gemeentehuis waren geschokt en een groot aantal inwoners van Best zag de beslissing ook niet aankomen. Facebook ontplofte en de vele appjes, mails, kaarten, telefoontjes en bloemen gaven aan dat velen met Hans Ubachs meevoelden. “Ik heb meer dan duizend reacties mogen ontvangen”, zegt hij. “Dat doet me goed, ik ben er blij mee. Iemand schreef: De mens Hans is onvervangbaar.”

Door Theo Louwers

Met zijn situatie is Hans Ubachs minder blij. Nog niet zo lang geleden werd hij herbenoemd als burgemeester. “Ik heb de knoop doorgehakt”, zegt hij. “Het kost me heel veel energie om mijn werk goed te doen. Ik kijk als het ware door een soort boterhamzakje en herken mensen niet. Laatst fietste ik door de Hoofdstraat en ik hoorde iemand zeggen: ‘De burgemeester groet je niet meer’. Dat zette me aan het denken. Lezen is lastig en omdat je mensen niet meer herkent mijd je grote gemeenschappen. Raadsvergaderingen leiden gaat nog wel, omdat de gemeenteraad super gedisciplineerd is. Maar een interruptie en emotie zie ik niet meer aankomen. Ondanks alle pijn die het nemen van mijn besluit met zich meebrengt, stop ik per direct. Ik heb mijn werkkamer in het gemeentehuis al leeggeruimd. Maar het doet wel veel met me. Ik ben burgemeester, het zit in mijn ziel, het is mijn passie. Contact met mensen, iets voor ze kunnen betekenen. Dat is Hans.”

Zicht sterk verminderd

Het zicht van Ubachs is de afgelopen jaren sterk verminderd. “Daarom ben ik onlangs geopereerd. Helaas is het resultaat niet zoals ik had gehoopt. Ik heb in de periode voor en na mijn operatie kunnen nadenken over mijn werk en functioneren. Er is veel gebeurd de afgelopen tijd en er moet nog veel gedaan worden. Ik denk bijvoorbeeld aan de geplande herindeling tussen Oirschot en Best. Deze en andere factoren, samen met mijn oogproblemen, hebben me doen inzien dat ik me niet volledig kan inzetten om mijn werkzaamheden goed uit te oefenen. Dat gaat mij, nogmaals, aan het hart. Maar ik heb geen andere keuze. De belangen van de gemeente Best en haar inwoners staan voor mij voorop.”

Oogdruk

In mei 2023 ontstonden de problemen met de ogen van Ubachs als gevolg van een auto-immuunziekte. “Ik ben naar het Maxi Medisch Centrum gegaan voor controle. Daar waren toen geen oogartsen en ben ik aan het lijntje gehouden voor het maken een afspraak. Uiteindelijk ben ik via de huisarts terechtgekomen in Utrecht. Ik had netvliesontsteking. Mijn oogdruk was 42 en die hoort rond de 15 te liggen. De oogdruk kregen de artsen in Utrecht niet onder controle. Ik moest aan zwaardere medicatie, want men wilde de oogdruk onder de 10 brengen. Ik kreeg een oogzenuwbeschadiging. Oogdruppels zouden moeten helpen, maar ik bleek daar allergisch voor te zijn. Een operatie, met veel risico’s, was de laatste mogelijkheid om de problemen aan te pakken. De angst was dat het oog eraan zou gaan. Met mijn ene oog zie ik 30 procent en het andere 0,03 procent. De eerste drie controles na de operatie zagen er goed uit en daarna liep de oogdruk weer op.”

Hans Ubachs somt een groot aantal problemen op die hem parten spelen. “Een voorbeeld: Een zwarte stekker in een zwart stopcontact steken lukt me niet. Ik zie het niet. Een witte stekker in een wit stopcontact overigens ook niet. Mijn gezichtsvermogen is smaller geworden. Voorzichtig fietsen gaat, maar ik moet rekening houden met wat er in de omgeving gebeurt. Signalen oppikken. Wandelen is niet mijn hobby, maar dat ga ik verder oppakken.”

Afscheid

Hoe nu verder? “Er komt een afscheidsmoment met een receptie”, zegt Ubachs. “Er zijn zoveel reacties binnengekomen. Dat kunnen we niet zomaar laten rusten. Verder zal ik moeten wennen aan een nieuwe dagindeling. Kijken wat ik nog wel kan. En hoe ontwikkelt de ziekte zich. De gemeenteraad blijf ik volgen. De ratio overheerst in de raad. Er is sprake van verjonging, er zitten rasechte Bestenaren in met veel ervaring. Dus een mooie mix. De burgemeester van Waalre, zelf blind, gaf me het advies om na te denken over wat je per se nog zou willen zien. Een tip die ik ter harte neem. We blijven overigens wel in Best wonen. Het bevalt ons hier goed, we hebben alles bij de hand en we wonen in een leuke buurt. Onze dochter woont in Breda, dus dat is redelijk in buurt. Terug naar Limburg schept weer een grotere afstand.”