Cor van Esch creëert zijn eigen paradijs | Groeiend Best
Logo groeiendbest.nl


Vanaf een verhoging kan Cor zijn domein goed overzien.
Vanaf een verhoging kan Cor zijn domein goed overzien. (Foto: )

Cor van Esch creëert zijn eigen paradijs

Verscholen tussen de grote diversiteit aan hoge bomen en vrij groeiende struiken en planten is vanaf de weg vaag een woning te zien. Een nostalgisch boerderijtje is bereikbaar via een met ouderwetse kinderkopjes bestrate toegangsweg. Tenminste als de poort tot het perceel in het buitengebied van Best niet is gesloten. Een afspraak maken met de eigenaar is niet eenvoudig. Hij heeft geen mobiele telefoon en houdt zich ook niet bezig met e-mail.

door Theo Louwers

BEST - Cor van Esch (67), hovenier in ruste, is al meer dan 35 jaar eigenaar van het perceel. Naast zijn eigen bedrijf zet hij zich in voor van alles wat met de natuur te maken heeft. Zo is hij al vele jaren lid van het IVN Best, geeft rondleidingen door zijn tuin en heeft mede het natuurpad op het Odulphuskerkhof en de pluktuin in Wilhelminadorp bedacht en aangelegd.
Van Esch toverde in de afgelopen decennia het gebied achter zijn huis om tot een bijzondere natuurrijke plek. Hij is voorstander van inheemse planten. "Planten uit andere landen zul je hier niet vinden", laat hij zien. "Je moet wel weten wat je doet als je aan de ontwikkeling van zoiets begint. Belangrijke ingrediënten om zo'n tuin tot ontwikkeling te brengen zijn het zorgen voor beschutting voor planten, dieren en insecten. Er moet voldoende voedsel voor handen zijn. Denk aan muizen voor de buizerds, die hier drie jongen hebben gekregen. En er moet volop water zijn. Door de hele tuin vind je acht vijvers van verschillende grootte. Vijvers zonder vissen, want dan blijft het waterleven veel rijker."

Enkele uren

Wie de hele tuin in ogenschouw wil nemen, moet er enkele uren voor uittrekken, zeker als je de verhalen en uitleg van Van Esch in je wil opnemen. Aan het begin van de wandelroute wijst Van Esch op de poep die door een vos is achtergelaten. "Er huizen in mijn tuin zeven vossen, een stel met vijf jongen. Ik zie ze regelmatig", vertelt de natuurliefhebber. Smalle paadjes slingeren zich door de tuin en soms moet je voor een eerder gevallen boom bukken om er onderdoor te kunnen lopen. "Ik laat hier de natuur zijn gang gaan. De paadjes houd ik schoon anders kun je er na verloop van tijd niet meer doorheen. Eenmaal per jaar laat ik het gras maaien. Samen met het snoeimateriaal ruim ik het gras op, want anders wordt het te voedselrijk."
Lopende door de tuin kom je insectenwanden, een vleermuizenkelder, een dassenburcht, talloze vogels en rommelige stenen muurtjes tegen. "Mensen vragen wel eens waarom ik die lelijke muurtjes niet opruim. Ze zijn ideaal voor allerlei soorten insecten en andere beestjes om erin te wonen en zich voort te planten. De flora en fauna was vroeger veel rijker. Door stikstof neemt onder andere het aantal insecten af. De biodiversiteit loopt terug en dat is rampzalig voor de mensen."

Grafstenen

Aan het begin van de wandeling wordt de bezoeker verrast door twee grafstenen die langs het pad zijn gelegd. "Het zijn de grafstenen van mijn oma en opa", legt Van Esch uit. "Mijn opa is op 38-jarige leeftijd overleden aan de Spaanse griep. Mijn oma is nooit meer hertrouwd en 80 jaar geworden. Ze komen van het kerkhof. De familie blijft echter eigenaar van de stenen en ik vond het leuk om ze hier een plekje te geven. Ook mijn hondje ligt hier begraven. Tussen de grafstenen ligt een altaarsteen, die ik ooit heb gekregen. Die hoort hier eigenlijk niet. Als iemand er een betere plek voor weet mag hij hem komen ophalen."
Even moeten we vanwege een broedende lijster omlopen. "Elke dag in mijn tuin is anders. Ik kan op verschillende plekken gaan zitten en genieten."

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden