Logo groeiendbest.nl

Gedicht: hart onder de riem

In de lege eenzame straten
Hangt de stilte in de lucht
Ik kan nu de vogels horen fluiten
In de bossen, parken en daar buiten
Ze zijn zich nu nergens van bewust
Vanwege nu die stilte en die rust

Van de ademende zorgen
Proberen we met z'n allen toch in kleine stapjes te kijken naar morgen
Niemand loopt nu meer hand in hand
Want ze moeten zich houden aan die 1,5 meter afstand
Morgen zal het hopelijk al wat beter zijn
Nu doet het allemaal nog even pijn
Maar die pijn kunnen we nu met elkaar delen
Want ondanks die eenzaamheid zijn we altijd nog met vele

Voor je opa of je oma,voor je broertje of je zus,voor je vader of je moeder
Of voor die paar mensen in de bus
Gaan samen vechten voor dit leven
Voor ons mooie Nederland
Morgen zal het beter zijn
Morgen is de reden
Nu doet het nog even pijn
Maar als we ons nu allemaal houden aan die regels
Dan zou daar uit eindelijk dat lichtpuntje zijn

Want alles gaat een keer voorbij
Straks weer met je opa of je oma of je broertje of je zus, je vader of je moeder, collega's
Of weer samen in de klas met je vriendjes en vriendinnetjes meester of je juf
Iedereen weer samen hand in hand in ons mooie Nederland!

Nikki Brakmeyer

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden