Logo groeiendbest.nl

Verhalenwedstrijd in het kader 200 jaar Best

In het kader van 200 jaar Best schreef Rob Ruggenberg het begin van een verhaal met de titel 'Dit is mijn land!'. Leerlingen uit de brugklas en het 2e leerjaar vo, die in Best wonen of die in Best op school zitten, werden uitgenodigd om het verhaal af te maken. Vorige week vrijdag werden de winnaars van de verhalenwedstrijd in de mediatheek van het Heerbeeck College bekend gemaakt. Wethouder Rik Dijkhoff (VVD) reikte de prijzen, een boekenpakket, uit. Er werden 46 verhalen ingestuurd.

Dijkhoff vond het leren en gebruiken van taal essentieel in de ontwikkeling van ieder kind. "Maar daar stopt het niet, taal gebruiken voor verhalen gaat verder. Het stimuleert je brein, je creativiteit en je inlevingsvermogen. Verhalen vertellen is voor de mens lange tijd de manier geweest om het verleden door te geven. Ik vind het dan ook niet vreemd dat story telling nu aan een opmars bezig is. Een goed verhaal met treffende beelden, humor en een beetje sarcasme brengt een boodschap veel duidelijker over en blijft beter hangen."

De jury bestond uit schrijver Rob Ruggenberg, Ingrid van Beek (CultuurSpoor Best) en Corrie Erich (erfgoedvereniging Dye van Best). Ruggenberg legde uit hoe de jury te werk was gegaan. "Wij hebben álle inzendingen gelezen, van de eerste tot de laatste letter. Wij hebben er cijfers aan gegeven, en er opmerkingen aan toegevoegd. Dit hebben wij geheel onafhankelijk gedaan. Na lezing hebben wij onze ervaringen vergeleken, en onderzocht of er gemeenschappelijke meningen waren, en tenslotte hebben we onze cijfers bij elkaar opgeteld." Een aantal zaken was de jury opgevallen bij het lezen van de verhalen. "Wij hadden een hogere kwaliteit verwacht. Vooral de tweede klas stelde teleur. Veel inzendingen uit die klas haalden niet eens het niveau van de eerste klassen. Dat had naar ons idee beter gekund. Ons viel vooral op dat veel leerlingen in het conflict tussen Oirschot en de Bestenaren naar vreedzame oplossingen hebben gezocht. Niet vechten, geen oorlog, maar praten, overleg, redelijkheid. Een aantal van die vredestichters liet Oirschot zelfs waarschuwen voor een op handen zijnde aanval van Bestenaren. Het verhaalbegin bood een aantal keuzes voor een vervolg. Eén van die keuzes was pestgedrag. De interessante, soms emotionele vervolgen die wij daarover lazen hebben ons getroffen. Opnieuw werd duidelijk hoezeer pesten ingrijpt in het persoonlijk leven van betrokkenen. Wat zagen we verder? Een heel aantal emancipatoire insteken, en heus niet alleen van meisjes. De 'gekke Kaatje' die in het verhaalbegin werd geïntroduceerd, ontpopte zich bij jullie vaak tot een slimme en dappere meid. Daar werd de jury oprecht vrolijk van. Het schrijven van een historisch verhaal heeft vele valkuilen en dus was het te verwachten dat een aantal van jullie zich aan anachronismen schuldig zou maken. Dat deden jullie dan ook naar hartenlust. Niet alleen werd er regelmatig 'shit' geroepen, een uitdrukking waar ze in 1616 echt van zouden hebben opgekeken, ook kwamen wij herhaaldelijk telefoons tegen, auto's en garages, kranten, luidsprekers en zelfs het kanaal naar Oirschot. Door langs dat kanaal te lopen kwam je er het snelst, meldde iemand. Dat was slim bedacht, jammer dat dit kanaal pas vier eeuwen later werd gegraven. Nog enkele opmerkingen: sommige inzendingen barstten werkelijk van de taalfouten. Word heeft echt een spellingchecker die de helft van die fouten er zo uit zou hebben geplukt."

Meer berichten