Onder winterse omstandigheden is zondag de Egmond Halve Marathon gelopen, een editie die de deelnemers niet snel zullen vergeten. Met een gevoelstemperatuur tot -12 graden, stevige wind en het kenmerkende zware parcours over strand, duinen en klinkerpaden werd het een ware strijd tegen de elementen. Drie lopers (David van Dun, Joost Gallé en Peter Eshuis) van Atletiekvereniging Generaal Michaëlis stonden aan de start en reisden samen met andere lokale lopers met een bus van Eindhoven Atletiek af naar Egmond. “Net een schoolreisje”, aldus Peter Eshuis.

Voor David van Dun was het zijn debuut op de halve marathon van Egmond, en dat deed hij meteen knap in een tijd van 1:41:28, slechts 6 minuten boven zijn persoonlijke record. Op het strand sprong hij slim van groep naar groep om uit de wind te blijven, terwijl hij in de smalle duinpaden soms moest inhouden en weer versnellen tussen de vele lopers. Op de bredere klinkerpaden liep het beter en kon hij zijn tempo vasthouden. David bleef rustig, haalde waar kon slim in naast het pad en liep zo gecontroleerd naar een prestatie waar hij tevreden en met plezier op terugkijkt.

Joost Gallé liep de wedstrijd voor de tweede keer en kwam binnen in 1:53:49. Het drukke strandgedeelte ging hem goed af, maar op de smalle paden in de duinen had ook hij het lastig om zijn ritme te vinden. De kou speelde ook een rol, maar was goed te doen door thermo kleding. De Bloedweg met helling van 6.2% was pittig zo vlak voor het einde. Ondanks dat hield Joost zich knap staande en bracht hij de zware halve marathon tot een goed einde.

Voor Peter Eshuis was het zijn derde deelname aan Egmond. Na een behouden start op het strand vond hij na enkele kilometers een goede groep om slim achter brede ruggen te schuilen tegen de ijskoude tegenwind. In de duinen bleek het veel minder koud dan verwacht en gingen buff en extra handschoenen uit en werden zelfs de mouwen opgestroopt. Met wind mee en vooral heuvelaf werd het tempo verhoogd en liep hij weg uit de groep. Na passage van camping Bakkum op 10km kon hij zijn steady state vinden. volgde een lange steady-state fase richting de finish. Het laatste restje energie werd aangesproken voor de steile Bloedweg en de eindsprint, wat leidde tot een eindtijd van 1:22:24, ruim anderhalve minuut sneller dan drie jaar geleden en een parcours-PR.

“Je loopt in je eigen bubbel, komt tijdens het racen steeds dezelfde atleten tegen en beleeft van alles onderweg, supermooi om mee te maken,” glunderde Peter. ”De cheerzone in Heiloo geeft elke keer weer extra motivatie, het publiek ging helemaal uit zijn dak, geweldig moment om weer mee te maken!”, zo concludeerde hij.