Giel van Kollenburg is gekozen tot Brabander van het Jaar 2024. In de Winter Efteling kreeg Giel uit handen van commissaris van de Koning Ina Adema het bijbehorende bronzen beeldje. Giel is na Teun Toebes, die in 2019 werd uitverkoren, de Bestenaar die tot Brabander van het Jaar werd gekozen. Giel was aangenaam verrast dat hij was gekozen. Eerder kreeg hij uit handen van Hans Ubachs, burgemeester van Best, een bronzen medaille uitgereikt voor het redden van toen 90-jarige Diny van Gaal.
Door Theo Louwers
Giel van Kollenburg had niet verwacht dat hij Brabander van het Jaar 2024 zou worden. In een uitzending van Omroep Brabant aan het eind van het jaar werden vijf kandidaten voorgesteld die iets heel goeds hadden gedaan. Giel van Kollenburg, die de 90-jarige Diny van Gaal uit koud slootwater redde, kreeg de onderscheiding uitgereikt.
De buurvrouw van Giel was met haar rollator in een diepe sloot met koud water terechtgekomen. Passanten zag de vrouw niet liggen tot Giel voorbijkwam. Hij redde Diny met zijn voortvarendheid van een mogelijke verdrinking. In Best en omstreken werd de daad van Giel flink onder de aandacht gebracht onder de kijkers van Omroep Brabant. Het leidde tot de verkiezing van Giel toty Brabander van het Jaar 2024.
Alarm
De redding door de toen 22-jarige Giel vond plaats in de koude maand maart. Diny van Gaal vertelt: “Ik was in De Vleut met mijn rollator aan het wandelen. Langs de weg is geen fietspad. Omdat ik nogal snel moe word, ben ik even gaan zitten. Aan de andere kant van de weg ben ik bij een dikke boom even gaan rusten. Toen ik weer verder wilde gaan, schopte ik per ongeluk tegen de rollator en bam daar lag ik. Ik had niet gezien dat ik dicht bij een sloot was en probeerde te gaan zitten. Dat lukte echter niet. De sloot zat vol met gras en modder. Automobilisten, die voorbij kwamen zagen mij niet liggen. Ik realiseerde me dat ik een alarm bij me had. Toen ik het alarm tevoorschijn had gehaald drukte ik er hard op. Ik riep hard: ‘Marian, ik lig in het water’. Marian belde de buurvrouw, maar ze wisten natuurlijk niet waar ik lag.”
Omkijken
Giel kwam kort daarna voorbij. Toen hij vanuit de auto omkeek zag hij Diny liggen. Giel: “Ik zag Diny op haar rug in het water liggen. Het was een aparte plek om een rollator neer te zetten. Diny lag net met haar mond en neus boven het water. Ik dacht aanvankelijk dat ze dood was. Ik probeerde haar uit de sloot te trekken. Het was smerig en het water stonk. Als ik niet alert was geweest, had het verkeerd kunnen aflopen.”
“Ik was kletsnat en koud”, vult Diny aan. “Giel kwam net op tijd, want er stond veel water in de sloot. Ik was ook ontzettend geschrokken. Giel is mijn reddende engel.”