Ook in Best vindt in de maand april de traditionele lintjesregen plaats. Elk jaar wordt dan een aantal Bestenaren als symbolische erkenning voor hun bijzondere verdiensten voor de samenleving koninklijk onderscheiden. Inmiddels is deze groep aanzienlijk geworden. In een reeks artikelen zetten wij maandelijks één oud-gedecoreerde in het zonnetje.
Door Lydia Notz
In 2011 ontving Susanne Gondrie een koninklijke onderscheiding (Lid in de Orde van Oranje-Nassau) voor haar bijzondere sociaal-maatschappelijke verdiensten. Nietsvermoedend begon Susanne aan haar werkdag als ambtelijk secretaris van de ondernemingsraad van de toenmalige zorginstelling Orthopedagogisch Centrum Brabant in Best. “Ik had me voorgenomen twee uur rustig door te werken aan het jaarverslag. Daarna zou mijn man Paul, die destijds wethouder was, mij ophalen om hem zogenaamd te begeleiden bij het uitreiken van lintjes. Gelukkig had ik me voor die gelegenheid netjes gekleed want thuis stond de hele kamer vol mensen. Waarnemend burgemeester Yvo Kortmann overhandigde mij de onderscheiding”, weet Susanne zich te herinneren. “Deze ontving ik voor mijn activiteiten op een drietal gebieden: zorg, cultuur en kerk. Ik was destijds onder andere lid van de klachtencommissie cliënten van Zuidzorg. Daarnaast schreef ik de teksten voor de Stichting Muzikale Oktober Best en publiceerde ik al zo’n 20 jaar mijn kerstverhalen. Voor de (toen nog katholieke) Lidwinakerk was ik lector. Verder was ik bestuurslid van de Stuurgroep Kerk en Samenleving.”
Bescheiden
De vrolijke en energieke Susanne is ondanks haar bekendheid bescheiden gebleven, ze is op veel vlakken actief. “Mijn inzet in de maatschappij van Best is al vroeg begonnen. Toen mijn oudste dochter in 1985 naar de basisschool ging, werd ik lid van de medezeggenschapsraad, daarmee begon het. In de bibliotheek van Best nam ik deel aan schrijfwedstrijden en werd daarna gevraagd om lid te worden van de tentoonstellingscommissie. Van hieruit kwam ik vervolgens weer in de culturele raad van de gemeente terecht. Begin jaren ‘80 ben ik door Omroep Best gevraagd om stukjes voor hun programmablad te schrijven en daarna kwam de vraag om voor december een kerstverhaal te schrijven. Het jaar erop herhaalde zich de vraag en ik heb vervolgens steeds het verhaal doorgestuurd naar Groeiend Best. Dit heb ik ruim 30 jaar gedaan. Olga van der Pennen vroeg begin jaren ’90 of ik voor haar wilde schrijven, en zo ben ik betrokken geraakt bij Muzikale Oktober Best. In de Lidwinakerk vroeg de pastoor of ik lector wilde worden. Ook werd in 1993 ik gevraagd voor het bestuur van wat nu de Stichting Vrijwillige Mantelzorg is. In 1999 nam ik afscheid, maar sinds 2014 zit ik weer in het bestuur. Sinds 2024 ben ik bestuurslid van het Gehandicapten Platform Best”.
Inzet gaat door
Nog steeds zet Susanne zich in voor een aantal doelen: Muzikale Oktober Best, de Stichting Vrijwillige Mantelzorg Best, het Gehandicapten Platform Best en de Stichting Behoud Odulphuskerk. Susanne is ook nog steeds lector bij de Antoniuskerk en verspreidt daarvoor de nieuwsbrieven. Bij Amarant werkt zij voor de klachtencommissie en gaat als vrijwilliger mee op bedevaart met de cliënten.
Susanne: “Hier in Best kan ik iets betekenen voor mensen die het nodig hebben. Dat doe ik nog steeds graag en hier krijg ik veel energie van. Ik hoop mensen te kunnen raken en hiermee een verschil te maken.”