Ook in Best vindt in de maand april de traditionele lintjesregen plaats. Elk jaar wordt dan een aantal Bestenaren als symbolische erkenning voor hun bijzondere verdiensten voor de samenleving koninklijk onderscheiden. Inmiddels is deze groep aanzienlijk geworden. In een reeks artikelen zetten wij maandelijks één oud gedecoreerde in het zonnetje.

Door Lydia Notz

In 2014 ontving Marijke Smits een koninklijke onderscheiding (Lid in de Orde van Oranje-Nassau) voor haar bijzondere sociaal-maatschappelijke verdiensten. Zij zette zich in voor mensen op het gebied van toegankelijkheid zodat zij mee kunnen doen in de samenleving.

“Vlak voor Koningsdag kwamen ineens allerlei mensen onze tuin ingelopen, want ‘goei volk komt achterom’. Dit waren naast familieleden en vrienden ook burgemeester Anton van Aert en zijn college.”

Muziekles en ‘Rolling shoes’

In 1980 werd Marijke door de Provinciale Raad gevraagd om voorzitter te worden van het Gehandicapten Platform in Weert. Met de geboorte van hun oudste kind verhuisde het gezin naar Eindhoven. “Hier begon ik in 1978 als vrijwilliger aan een Mytylschool om muziek te maken met kinderen na mijn PABO. Zij geloofden in eerste instantie niet dat ik geschikt was voor een echt dienstverband. Ik moest me constant bewijzen. Drie jaar later kreeg ik alsnog een functie aangeboden omdat ik had laten zien wat muziek met kinderen doet. Ik heb er 33 jaar gewerkt”, vertelt de 76-jarige Marijke. Ook volgde zij een opleiding rolstoeldansen. “Bij een dansschool in Eindhoven ben ik les gaan geven in rolstoeldansen. De ‘Rolling shoes’ werd een succes. Geleidelijk aan zaten de lessen op zaterdagochtend vol.” In 1995 verhuisden zij naar Best waar echtgenoot Freek lesgaf aan het Heerbeeck College.

Kritische inzet

Marijke trad in 1997 toe tot het bestuur van het Gehandicapten Platform Best en nam begin 2024 afscheid. Zij stond erom bekend kritisch te zijn. “Ontoegankelijke situaties kaartte ik bij de gemeente aan zoals een slecht toegankelijke Hoofdstraat en het ontbreken van rolstoeltoegankelijke toiletten. Ik nam weleens de burgemeester of een wethouder mee op pad, want het werkt het beste als mensen de situatie zelf ervaren. Dan gaat er een wereld voor je open. De toiletten kwamen er na veel aandringen. Waar het mij om gaat is dat men gewoon met elkaar omgaat en iedereen erbij hoort.”

Bij scholenvoorlichting lag Marijkes hart. Twintig jaar lang vertelde zij en haar team kinderen over het leven met een beperking en liet hen situaties ervaren. “Vorig jaar ben ik om gezondheidsredenen gestopt.” Daarnaast schreef Marijke veel en graag. Haar artikelen over ontoegankelijkheid in de samenleving verschenen in veel tijdschriften en kranten.

Een unieke ervaring voor Marijke was haar aanwezigheid tijdens de kroning van prins Willem-Alexander tot koning op 30 april 2013 waarvoor zij door Provinciale Staten als één van de 60 Brabanders met een beperking een uitnodiging ontving.

Trots

“Toen ik met 21 Freek leerde kennen en wij net bij elkaar waren, liep ik door een operatie een dwarslaesie op. Op mijn vraag hoe het nu met ons verder zou gaan antwoordde hij: ‘ik ben toch niet verliefd op je benen!’. Wij hebben het 53 jaar fijn gehad met elkaar tot Freek afgelopen februari overleed. Samen hebben we veel gereisd, zoals naar Nieuw-Zeeland of Australië. Ook ging ik alleen op pad om mijn grenzen te verkennen. Als ik na een geslaagde reis thuiskwam, was ik trots op mezelf en Freek op mij. In de afgelopen periode ging het slecht met mij en nam ik alvast afscheid van iedereen die mij lief is. Ik heb van mijn leven genoten en leuke dingen gedaan. Het leukste vond ik datgene te doen waarbij ik niet aan de verwachtingen voldeed.”