Je krijgt wat je verdient, zeggen ze. Afgelopen woensdag 23 september waren Gerrit en Greet Steinhorst-Harmsen 60 jaar getrouwd, terwijl de zon bij een lekker temperatuurtje aan de wolkeloze hemel straalde. Stralend zaten ook Gerrit en Greet samen genietend op het bankje voor hun met ballonnen versierde huis.

Door Lydia Notz

Voorafgaand aan het feest op zaterdag 26 september vertelde Greet: ”Wij vieren ons 60-jarig huwelijk met de hele wijk en met familie, vrienden en kennissen tijdens Burendag. Het wordt best druk.”

‘Hij is niet verkeerd’

De 87-jarige Gerrit is afkomstig uit Helmond. In zijn vroegere leven verhuisde hij enkele keren naar verschillende plekken zoals Deventer, Zwolle en later Eindhoven. Greets wieg stond in Twello. Zij voelde zich aangetrokken tot het onderwijs en ging studeren op de toenmalige kweekschool in Zwolle. Hier zat zij in dezelfde klas als de broer van Gerrit bij wie zij op kamers ging en werd toegevoegd aan het gezin. “Greet was de vriendin van de vriendin van mijn broer”, legt Gerrit uit. Greet (82 jaar) blikt terug: “Ik was op een verjaardag bij zijn familie en dacht: ‘hij is niet verkeerd.’ Een paar weken later in 1962 kwamen we bij elkaar.”

Toen Gerrit en Greet verkering kregen, werkte Gerrit al bij Philips in Eindhoven als ontwerper. “Hier heb ik later ook lesgegeven en in een driedelig pak voor de klas gestaan”, vertelt Gerrit.

Greet studeerde in 1964 op de kweekschool af. “Ik kreeg in Brummen een baan als onderwijzers op een basisschool. Gerrit kwam 2 jaar lang in de weekenden op zijn brommer naar ons thuis of wij zagen elkaar bij zijn ouders in Zwolle. Uiteraard moesten wij apart van elkaar slapen.”

Vreemd verbindt

In 1966 trouwde het gelukkige stel in Twello. Via Philips kochten zij een huis in Naastenbest. Greet was haar tijd als werkende moeder ver vooruit en vormde een voorbeeld voor emancipatie. Greet: “Vanuit Brummen solliciteerde ik op een baan bij een basisschool van Philips in Eindhoven waar ik aangenomen werd. Ook na de geboorte van onze kinderen Aline in 1970 en Menzo in 1972 bleef ik werkzaam in het onderwijs. En dat ben ik 40 jaar blijven doen.”

Greet zag er best een beetje tegenop om in Brabant te komen wonen. “Het viel uiteindelijk mee. Wij woonden in nieuwe huizen en iedereen was nieuw hier. Aan onze ene kant woonden Amsterdammers, aan de andere kant mensen van Texel. Er ontstond snel aansluiting met elkaar, vooral via de kinderen. Niemands familie woonde in de buurt en daarom pasten wij op elkaars kinderen.”

Sociaal engagement

Gerrit hield van sport en badmintonde fanatiek. Ook stond hij als surfer op de plank en ging catamaranzeilen in Scheveningen. “Later vond ik het leuk om voor mijn hobby wiskunde te studeren op de universiteit in Tilburg. Nadat ik zes jaar later geslaagd was begon ik les te geven op uitleenbasis en gaf bijles aan kinderen.” Ook Greet gaf veel bijles in taal, onder andere aan analfabeten en kinderen van vrienden en kennissen. Zij vroegen nooit om een geldelijke compensatie. Gerrit: “Samen hielpen wij ook een tijdje mensen in de reclassering.” “Ik ondersteunde heel lang een autistisch kind en was daarna 10 jaar lang vrijwilliger bij De Vlinder waarvan ik medeoprichter ben”, vult Greet aan.

Op de vraag ‘wat vind je het leukst aan de ander?’ antwoordt Greet: “Het leukste aan Gerrit is dat hij altijd goed gehumeurd is. Als ik uit elkaar spat, grijnst hij mij rustig toe.” Gerrit grinnikt: “Ik val op haar mooie rode haar, dat heeft me altijd gefascineerd.”