Maandag 14 april werd Nel van den Assem-Steenbergen honderd jaar. Burgemeester Erik Ronnes kwam haar feliciteren namens de gemeente. Ter gelegenheid van haar 100ste verjaardag onthulde de burgemeester samen met Nel een bankje met haar naam.

Door Jack IJpelaar

Vanwege het drukke programma op haar verjaardag is ons bezoek een dag daarna. De feestelijke versiering rond de voordeur is nog een stille getuige van de bijzondere feestdag en ook de partytent, waarin met alle bewoners van de Achterse Hil de 100ste verjaardag van Nel van den Assem-Steenbergen is gevierd, staat er nog. Binnen staan heel veel fleurige bossen bloemen en sieren tientallen kaarten de keukenwand. Trots wijst Nel op de kaart van koning Willem-Alexander.

Goedlachse 100-jarige

“Het was erg druk, maar wel leuk”, zegt de goedlachse 100-jarige. Ze oogt fris en is een beetje bekomen van de drukte. Nel is in Waalwijk geboren op 14 april 1925 binnen een gezin van vier kinderen, drie meisjes en een jongen. Na de basisschool werkt ze tot aan haar huwelijk in de stikkerij van schoenfabriek de Kort in Waalwijk. Zingen is haar passie en dat doet ze in het koor van Liedertafel Oefening en Vermaak.

Oorlog bewust meegemaakt

Ze maakt de oorlog bewust mee en werkt dan in de stomerij. De dag dat de bevrijders door de straten rijden, sommeert haar vader zijn kinderen binnen te blijven, want het is nog niet voorbij, waarschuwt hij. Daags ervoor heeft Nel gezien hoe twee broers van de overburen door de Duitsers werden afgevoerd. Ze worden samen met burgemeester Moonen geëxecuteerd. Het maakt grote indruk op de dan 19-jarige Nel.

100-jarige Nel van den Assem-Steenbergen.

Unne Ketsheuvelse

Maar ook hun gezin blijft leed niet bespaard. De moeder van Nel wordt in 1946 op straat doodgereden door een vrachtauto, recht voor de deur. Als haar vader een jaar later met zijn schoonzuster trouwt gaan de kinderen het huis uit en trekt Nel in bij een oom en tante. In 1947 ontmoet ze haar man Antoon. In onvervalst dialect zegt ze: “Dah noemde we toen unne vrijer. Maar pa was ’r nie blij mee, want dah was unne Ketsheuvelse.” En ze lacht daarbij hartelijk. Nadat ze kennis heeft gemaakt met Antoon springt tijdens het dansen de vonk over. “Maar een jaar later moest Antoon naar Indië. We hadden alleen contact door brieven te schrijven, maar ik heb nooit overwogen om een ander te nemen. Ik heb op hem gewacht.”

Ook toen woningnood

In november 1950 komt Antoon terug. In 1953 trouwen ze. Een huis vinden valt niet mee en dus trekken ze voorlopig in bij Antoons ouders in Kaatsheuvel. Na drie jaar verhuizen ze naar de Bernedijksestraat. Ze krijgen drie kinderen. Nel werkt in die tijd niet meer op de schoenfabriek maar Antoon brengt van de fabriek hakken mee die ze thuis bekleden. Ook werkt ze als bejaardenhulp aan huis. Dat blijft ze tot aan haar pensionering doen. In 1997 verhuizen ze naar De Achterste Hil. “Antoon kon in het begin niet wennen, maar hij vond er toch zijn draai. Acht jaar geleden is hij op 92-jarige leeftijd overleden. Ik heb hem tot het laatst verzorgd.” Nel woont er inmiddels 28 jaar. Haar gezondheid is nog goed, maar afgelopen periode kreeg die een dip en belandde ze met een luchtwegaandoening een paar dagen in het ziekenhuis. “Ik dacht dat ik mijn 100ste verjaardag niet zou halen.” Maar ze knapt weer op en haar hartelijke lach vult weer regelmatig de kamer.

Feest met hele familie

De dag van haar 100ste verjaardag kwam burgemeester Erik Ronnes haar namens de gemeente feliciteren met een ruiker bloemen en haar originele geboorteakte. Samen met de burgemeester onthulde Nel het naar haar vernoemde bankje dat op de hoek Akkerstraat/Jan Steenstraat staat. Met alle bewoners van de Achterste Hil is er die middag gefeest. Afgelopen zaterdag heeft ze met de hele familie, haar kinderen, zeven kleinkinderen en inmiddels vier achterkleinkinderen haar 100ste verjaardag op gepaste wijze gevierd.