Bij toneelvereniging De Narrekap draait het al ruim een halve eeuw om meer dan alleen spel. Wie op een dinsdagavond ’t Tejaterke binnenloopt, treft niet alleen grootse theaterambities aan, maar ook een hechte club mensen die samen verhalen wil vertellen. Dat doen ze al sinds 1975, in alle vormen die het toneel rijk is; van luchtige komedies tot stukken met wat meer gelaagdheid.

Die veelzijdigheid is ook dit seizoen weer terug te zien in Pour l’amour, de nieuwste productie van De Narrekap. Het gezelschap kiest daarmee niet voor de gebaande paden, maar voor een verhaal dat zich niet meteen volledig prijsgeeft.

Het speelt zich af rond een bijzondere ontmoetingsplek waar personages elkaar vinden, elkaar spiegelen en soms ook kwijtraken. Wat begint als een ogenschijnlijk licht verhaal, krijgt gaandeweg meer diepte. Toch zit de kracht van deze voorstelling niet in grote dramatische gebaren. Het zit juist in de herkenning. In kleine momenten, in blikken en stiltes. In vragen die niet hardop worden gesteld, maar die zich wel opdringen: wie ben je, en durf je dat ook te laten zien?

Het zijn universele thema’s die iedereen raken, los van achtergrond of overtuiging. Pour l’amour is een verhaal dat iets vraagt van spelers én publiek. Geen zwaar drama, maar een warme voorstelling die vragen stelt zonder ze op te dringen.

Onder regie van Vincent Knüver, zelf al jarenlang verbonden aan De Narrekap, krijgt de voorstelling een heldere en toegankelijke vorm, zonder aan diepgang te verliezen. Met zijn achtergrond als acteur weet hij precies waar scènes kunnen ademen en wanneer juist de stilte het verhaal vertelt.

Samenspel belangrijk

Dat past bij De Narrekap, waar toneelspelen misschien de aanleiding is, maar het samenspel minstens zo belangrijk. De vereniging telt zo’n dertig leden en draait volledig op vrijwilligers, van spelers tot mensen achter de schermen. Samen bouwen zij aan producties die niet alleen op het podium ontstaan, maar juist ook daarbuiten.

Want wie de club kent, weet: hier wordt niet alleen gerepeteerd, maar ook gelachen, gediscussieerd en samengewerkt — soms tot laat in de avond. Die onderlinge verbondenheid voel je terug in de voorstelling. Niet alleen in goed spel, maar ook in echtheid. In het plezier van samen iets neerzetten en het lef om als vereniging verhalen te kiezen die nét iets verder gaan.

Met Pour l’amour laat De Narrekap opnieuw zien waarom ze al zo lang een vaste plek inneemt in het culturele leven van Best. Het is toegankelijk toneel, zonder oppervlakkig te worden. Een voorstelling die je meeneemt, maar ook iets achterlaat.

Kaarten

Te zien op 12, 13 en 14 juni in ’t Tejaterke. Wie gaat kijken, ziet geen theater van ver weg, maar van dichtbij — precies zoals De Narrekap het al jaren bedoelt.

Kaarten en meer info via www.narrekap.nl