Op 14 februari is het Valentijnsdag, een goed moment om stil te staan bij een niet alledaags liefdesverhaal. De liefde kan zo maar ineens toeslaan. Voordat je het weet, ontmoet je bij toeval de liefde van je leven. Tijdens een intercontinentale vlucht overkwam Ebru Janssens dit: liefde op het eerste gezicht. Zij deelt, speciaal voor Valentijn, graag haar bijzondere verhaal.
Door Lydia Notz
“Alles begon op 4 november 2000. Ik was stewardess bij Turkish Airlines en had dienst tijdens een nachtvlucht van Bangkok naar Istanbul. Er stapte een twee meter lange, overduidelijk Europese, man aan boord die mij met een perfect uitgesproken ‘merhaba’ (hallo in het Turks) in mijn moedertaal begroette. Hij nam als enige passagier plaats bij de nooduitgang waar ik als stewardess tijdens het stijgen en landen ook zat. Ik vroeg hem of hij Turks was. Een stomme vraag natuurlijk, want ik zag dat het niet zo was, maar deze vraag leidde wel tot een leuk gesprek. Hij vertelde dat hij een paar woorden Turks sprak vanwege frequente zakenreizen naar Turkije en Azië”, vertelt Ebru.
Zij vervolgt: “De vonk sprong gelijk over, het was liefde op het eerste gezicht. Tijdens de vlucht sliep hij en ik legde een denkentje over hem heen. Bij het landen hadden wij weer een goed gesprek. Hij vertelde over zijn werk en ik over mijn hobby’s. Ik dacht: ‘jammer, straks is hij weg en ik zie hem niet meer.’ Ik had toen geen computer en geen e-mailadres. Na de vlucht bleef hij in mijn hoofd, ik vond hem zo leuk. Dus maakte ik mijn eerste hotmailadres aan zodat ik hem een mail zou kunnen sturen, als ik hem nog een keer tegen zou komen. Destijds woonde ik in Istanbul. Ik wist in welk hotel hij daar logeerde, maar ik durfde hem niet op te zoeken.”
Brief van ‘mooie prins’
Op 8 november vloog Ebru naar Seoul. Met collega’s liep zij door de stad. In een kerkje stak zij een kaarsje op met de wens de man weer tegen te komen. Na haar terugkomst op Istanbul Airport kwam een collega naar haar toe. “Bij aankomst op het vliegveld vertelde zij mij dat er een brief voor mij in de stewardesswachtruimte hing. Ik zag inderdaad een brief op het prikbord hangen met mijn naam erop. In de omslag zat een handgeschreven brief van ‘mijn mooie prins’! Terwijl ik een e-mailadres voor hem genereerde, heeft hij veel moeite gedaan om zijn boodschap bij mij te krijgen. Op het naambordje van mijn pakje had hij mijn voornaam gezien en bij collega’s mijn achternaam achterhaald. Hij schreef tijdens een vlucht een brief met het verzoek aan een steward om deze op Istanbul Airport in onze wachtruimte op een voor mij zichtbare plek op te hangen.”
Eerste ontmoeting
“Bij het lezen van de brief was ik in de wolken. Het was een magisch moment. Hij vroeg mij om met hem in Istanbul te gaan eten. Ik stuurde de eerste e-mail in mijn leven naar Gerard. Twee weken later ontmoetten wij elkaar en genoten van een heerlijk etentje aan de Bospurus.
De komende 1,5 jaar spraken wij regelmatig in Istanbul of elders in Azië af. Wij stemden ons werk en de agenda’s zoveel mogelijk op elkaar af. Onze bazen sponsorden onze liefde”, lacht Ebru.
Het stel trouwde in 2002 waarna Ebru naar Nederland verhuisde en zich hier snel thuis voelde. Ebru werkt met veel plezier in de Bibliotheek Best en is nog steeds verliefd op ‘haar’ Gerard.