U kent er vast wel één: zo iemand die uw dag net wat lichter maakt, vaak zonder dat hij of zij dit doorheeft. In deze rubriek zetten we deze lokale helden in het zonnetje. Mensen zoals jij en ik – maar dan net even bijzonder. Dit keer is Rob Staps (65 jaar) uit Kaatsheuvel genomineerd als held.

Door: Margje Oerlemans-Laros

Korte Introductie

Rob woont samen met zijn vrouw Laura in Kaatsheuvel. Ze hebben een zoon, Koen. Die woont op zichzelf. In 2003 werd Laura getroffen door drie hersenbloedingen, gevolgd door een herseninfarct. Rob is sindsdien mantelzorger.

Achtergrond

Rob is al jaren gelukkig getrouwd met zijn vrouw Laura. In 2003 werd hun gezinsgeluk flink geschokt en kreeg Laura drie hersenbloedingen. De eerste leek mee te vallen, maar die daarna brachten haar veel schade toe. Op een zeker moment had de familie zelfs al afscheid genomen. Maar Laura vocht voor haar leven, voor haar zoon. Ze is er, na een lange revalidatieperiode redelijk goed bovenop gekomen. In huis zijn aanpassingen gedaan, zodat Laura zichzelf zelfstandig kan bewegen door het huis, met behulp van een rolstoel. Buitenshuis gebruikt Laura een scootmobiel.

De heldendaad

Sinds die tijd is Rob mantelzorger. In het begin kreeg het gezin redelijk wat uren thuiszorg, maar dat werd gedurende de jaren steeds minder. Rob, en hun zoon Koen toen hij nog thuis woonde, helpen Laura bij alles wat ze zelf niet meer kan. Zo kookt Rob iedere dag en doet hij de was. Als hij iets wil gaan doen, moet dit altijd gepland worden. Rob zorgt er dan voor dat Laura voor zichzelf kan zorgen of dat iemand anders dat kan doen. “Spontaan een avondje weg is er niet bij. Alles moet gepland worden. Zelfs als we uiteten gaan, bel ik altijd van tevoren om te vragen of het restaurant rolstoeltoegankelijk is,” aldus Rob.

“We gaan ook niet meer op vakantie. Dat hebben we ooit één keer gedaan, maar dat is niet goed bevallen. Het is fijner om alles lekker bij de hand te hebben en je dagelijkse routine te volgen.”

Motivatie en omgeving

Rob voelt zich zeer gesteund door zijn directe omgeving. “Mijn schoonouders gaven heel veel steun. Maar ook onze zoon heeft ons altijd enorm geholpen. Ik ben heel trots dat ik dit kan doen voor mijn lieve vrouw.” Ook vrienden hebben bewondering voor Rob. Dat blijkt wel uit het feit dat hij genomineerd wordt als held. “Een held? Dat ben ik niet! Ik doe dit gewoon omdat ik het fijn vind om te doen voor Laura. Zij is me altijd heel dankbaar.” Ook de bewondering die hij krijgt van anderen, doen hem goed. Dit geeft motivatie om door te gaan. Want het is heus niet altijd makkelijk. Integendeel. Rob heeft veel van zijn vrijheid opgegeven om te kunnen zorgen voor Laura.

Tips

Rob geeft aan dat hij merkt dat de meeste mensen zich moeilijk kunnen inleven in zijn situatie. Hij krijgt weleens weinig begrip. “Het is heel naar, maar je kunt je pas echt voorstellen hoe het is als je zelf in zo’n situatie zit.” Rob wil nog als tip meegeven dat het belangrijk is om uit te zoeken wat er allemaal mogelijk is. Welke instanties zijn er om je te helpen? Wat kan de gemeente doen? Wie uit je directe omgeving kan hulp bieden?

Zo ziet u maar: Een kleine daad, een groot gebaar – zo bouwen we samen aan een sterkere gemeenschap. Kent u ook zo’n held in de gemeente? Laat het ons weten – misschien staat hij of zij hier binnenkort in het zonnetje.