Aangenaam. Mijn naam is Margje Oerlemans-Laros. Onder leerlingen beter bekend als juf Margje, juffrouw, juf, JUUHUUUUFFFF of soms zelfs mama of opa. Inderdaad, ik ben leerkracht. Trotse leerkracht van groep 3, 7 en 8 bij OBS Den Bussel. Graag neem ik jullie mee in mijn leven als leerkracht.
We hadden een gesprek in de klas over wie er weleens iets gebroken heeft. “Ja ik! En nu blijft het slap. Maar gelukkig is het bij mij maar één ding. Want papa heeft al vaker iets gebroken, dus daar is nu alles slap.”
Een ander gesprek ging over wonen in het buitenland. Ik stelde de vraag: “Wie zou er in het buitenland willen wonen?” Een aantal vingers gingen de lucht in. Ik vroeg aan een paar leerlingen waarom. Toen stelde ik de vraag wie er níet in het buitenland wil wonen. Ook hier gingen een paar vingers de lucht in. Ik was nieuwsgierig waarom niet. Een leerling antwoordde: “Omdat er allemaal kipneppers zijn in het buitenland, juf. Dat vind ik eng.” Waarop een andere leerling reageerde: “Ja, kipnuggets zijn stom!”
De leerlingenraad wil graag dat iedere klas een huisdier krijgt. Een tijdje ging het erover wat voor dieren dan: hagedissen, slangen, spinnen, kippen, de ongewoonste dieren werden genoemd. Ik vroeg: “En wie gaat er dan in het weekend en in vakanties voor die dieren zorgen?” Antwoord: “De juffen natuurlijk. Die komen er maar voor terug naar school. Dat gaan wij echt niet doen!”
Tijdens het buitenspelen waren twee leerlingen ruzie aan het maken. Het begon met plagen, maar op een gegeven moment sloeg de één de ander vanuit het niets. Degene die sloeg, rende gauw weg. Ik ging er naartoe om het op te lossen. Ik haalde ze bij elkaar om het uit te praten en vroeg aan de leerling die geslagen was: “Hoe kunnen we dit oplossen?” “Nou, ik wilde eigenlijk terugslaan, maar hij was al weggerend.”
Het letterbord wordt van de muur gehaald. Er kwamen drie zilvervisjes achter vandaan. Roept een leerling: “Hé, er zit een goudvis op de muur!”
Mijn collega loopt door de gang en een leerling vraagt aan haar: “Ben jij de moeder van juf Margje?” Mijn collega en ik schelen qua leeftijd maar twaalf jaar.
Tijdens het buitenspelen komen de mooiste gesprekken op gang. Een leerling: “Juf, weet je wat het allerbelangrijkst is in de wereld? De natuur en liefde. Heel veel mensen zeggen geld, maar ik weet dat natuur en liefde veel belangrijker is.” “Oh ja? Voor wie voel jij dan allemaal liefde?”, vroeg ik. “Oooh, voor iedereen. Want iedereen, zelfs de gemene mensen, verdienen liefde. Want die gemene mensen willen niet gemeen zijn, maar dat doet hun brein. Hun brein is gemeen.”
Wat is het toch heerlijk om leerkracht te zijn van deze leerlingen. Mijn leerlingen, mijn klas. En ik mag hun juf zijn. Hun trotse juf.