Op zondag 31 mei vertrekt Team Alpe du Best opnieuw richting Frankrijk voor deelname aan de landelijke actie Alpe d’HuZes. Ieder met zo zijn eigen verhaal of motivatie om die immense berg Alpe d’Huez te beklimmen, maar allemaal met hetzelfde doel: zoveel mogelijk geld inzamelen voor KWF Kankerbestrijding. In drie delen nemen we je mee.

Door Kim van Hout

Eén zin veranderde alles: ‘u heeft kanker’. Voor Mirjam Kuijten-van Kemenade (40) volgt een periode van onzekerheid, behandelingen en herstel. Nu gaat ze, voor de derde keer met Team Alpe du Best, naar Alpe d’HuZes. Dit is haar verhaal.

Het is 6 juni 2023. Geen gewone dag voor Mirjam. Het is de dag waarop ze de uitslag van haar borstonderzoek krijgt. Een paar dagen daarvoor is ze met een verdacht knobbeltje in haar borst in het ziekenhuis. Daar krijgt ze een mammografie, met aansluitend een biopsie en vier dagen later een MRI-scan. De diagnose borstkanker komt niet geheel onverwacht, maar evengoed keihard aan: “De week tussen de diagnose en het wachten op nieuws over eventuele uitzaaiingen was het zwaarste van het hele proces”, blikt Mirjam terug. “Zenuwslopend.” Haar kinderen, toen 11 en 9 jaar, vertelt ze bewust nog niets. Haar werk loopt ook gewoon door. Mirjam is dan een jaar volledig zelfstandig eigenaar van haar fysiotherapiepraktijk, na eerder 1,5 jaar als mede-eigenaar in een maatschap actief te zijn geweest.

Overlevingsmodus

Maar de tumor van 2,7 centimeter heeft geen boodschap aan Mirjams drukke agenda. “Gelukkig bleek ik wel behandelbaar en waren er geen uitzaaiingen.” Vanaf dat moment richt ze zich volledig op de behandeling en het herstel. Na de eerste onderzoeken schiet ze direct in de overlevingsmodus: “Oké, wat gaan we doen?” is de eerste vraag die Mirjam hardop stelt. “Ik had vanuit mijn werk al ervaren dat het herstelproces beter verloopt als je zo positief mogelijk met de behandeling aan de slag gaat. Negativiteit helpt daarbij zeker niet.”

Zware, intense tijd

Mirjam en haar man vertellen het hun kinderen nadat ze weten dat haar ziekte te behandelen is. “Natuurlijk vragen ze, zoals jonge kinderen doen, meteen: ‘Ga je dood, mama?’ Ik heb toen ‘nee’ gezegd, want ik ging er alles aan doen om beter te worden. Samen met mijn man Paul, die mij altijd onvoorwaardelijk steunde en hielp.”

In de periode daarna volgen tal van ziekenhuisbezoeken, onderzoeken en behandelingen. Van juni tot en met november krijgt Mirjam maar liefst zestien chemoshots verdeeld over negen kuren. Een zware, intense tijd. Tijdens het behandeltraject krijgt ze te maken met vermoeidheid, lage bloedwaarden en zelfs vier bloedtransfusies, maar Mirjam blijft praktisch en probeert positief te blijven. “Natuurlijk met af en toe een flinke dip.” Haar haar valt door het gebruik van een cold cap gelukkig niet al te veel uit. “En anders lag de pruik al klaar. Ik had altijd een plan B.”

Als de laatste chemo eindelijk achter de rug is - we schrijven dan 22 november 2023 - volgt opnieuw een intensieve fase. Na een dubbele borstamputatie met reconstructie en het verwijderen van de schildwachtklier, worden er eind 2023 geen actieve kankercellen meer gevonden, waardoor bestralingen en extra chemokuren niet nodig zijn. Wel blijft er, zoals bij veel mensen na kanker, de eerste jaren een verhoogd risico op recidief bestaan. Ze staat nog altijd onder controle.

Alpe d’HuZes als mooi en concreet doel

Al tijdens haar behandelperiode ontstaat het idee om deel te nemen aan Alpe d’HuZes. Een mooi, concreet doel om naartoe te werken. Precies een jaar na haar ingrijpende diagnose loopt Mirjam samen met haar familie naar de top van de Alpe. Haar zus Linda schreef hierover een uitgebreide, heel persoonlijke motivatie. Samengevat: “Ik loop niet alleen om geld op te halen voor onderzoek dat ook mijn zusje heeft gered, maar tegelijk om een ontzettend kloteperiode af te sluiten en al die shit achter te laten in Frankrijk.” Ook in 2025 is Mirjam van de partij, dit keer als fysiotherapeut binnen het medisch team.

Chemobrein

In de tussentijd blijft ze herstellen van haar ziekte en vooral ook van de behandelingen. Want de chemo heeft er flink ingehakt. “Ik had echt last van een ‘chemobrein’, waarbij denken, schakelen, plannen en prikkelverwerking veel meer energie kostten dan voorheen. Dat merkte ik zowel in mijn werk als in het dagelijks leven.” Om daarvan te herstellen werkt ze gericht aan haar belastbaarheid en cognitieve functies, onder meer via revalidatie. Als manueel therapeut en fysiotherapeut blijft ze zich daarnaast verder ontwikkelen, onder andere in de orofaciale therapie. Stap voor stap merkt ze dat haar denkvermogen terugkeert, en daarmee haar vertrouwen.

Vooral blij

De komende editie van Alpe d’HuZes ondersteunt ze Team Alpe du Best opnieuw, weer als lid van medische team. “Ik merk wel dat het voor mij elke keer een andere ervaring is dan voor veel andere deelnemers. De meesten hebben verdriet omdat ze een naaste zijn verloren, en voor hen is het een heel emotionele trip. Terwijl ik vooral heel blij ben. Blij dat ik er nog ben en dat ik mee kan doen.”

Voor meer informatie of een donatie, zie de persoonlijke actiepagina van Mirjam