Officieel begint de lente in Nederland dit jaar op 20 maart, maar de natuur houdt zich niet aan officiële datums. De bomen en struiken vertonen al hun eerste groene blaadjes en de parken krijgen door de krokussen en narcissen een heel mooie kleur. Op de weilanden en akkers van het Brabantse boerenland zijn de eerste tekenen van de lente ook zichtbaar. De weidevogels zijn weer teruggekeerd uit verre streken, waar ze hebben overwinterd. Sommige weidevogels, zoals de kievit, hebben de verre reis uit Noord Afrika moeten maken om weer op hun vertrouwde plek terug te kunnen keren.
Het broedseizoen van de weidevogels is weer begonnen en dat is ook het moment dat de vrijwilligers van de Werkgroep Weidevogelbescherming Zuid Oost Brabant op pad gaan om de legsels van de weidevogels op te gaan sporen en te beschermen. De maanden maart tot en met mei zijn voor deze vrijwilligers heel drukke maanden. Bijna dagelijks trekken ze er op uit om op de weilanden en akkers van boeren, die daarvoor toestemming hebben gegeven, naar nesten van weidevogels te zoeken. Dat is een zwaar karwei, zeker nu het in de afgelopen maanden zoveel geregend heeft. De meeste vrijwilligers zijn niet echt jong meer en voor hen is het toch echt zwaar om een paar uur op een modderige akker of een heel nat weiland nesten van weidevogels te zoeken. Maar ze doen het graag, want ze weten dat het echt nodig is. Het aantal weidevogels, dat in Brabant broedt, neemt in de laatste jaren schrikbarend af. De vrijwilligers willen de weidevogels helpen om te overleven en dat doen ze door in samenwerking met de boeren de legsels te beschermen.
Zeven vrijwilligers
In de regio Spoordonk, Oirschot en Oost- West en Middelbeers zijn een zevental vrijwilligers actief en die zijn in de tweede week van maart ook begonnen met het beschermen van de legsels van weidevogels. Mijn broer Henk en ik maken deel uit van deze groep van zeven vrijwilligers. Op dinsdag 12 maart zijn we voor de eerste keer samen op pad gegaan. De dag begon niet echt goed, want we reden met onze auto al meteen vast in de modder van een zandpad. Maar gelukkig lukte het ons om de auto weer uit de modder te krijgen. Daarna liepen we een akker op, waarboven de kieviten door de lucht buitelden. De akker was heel nat en onze verwachtingen waren daarom niet hoog gespannen. Maar toch vonden we al snel drie nestjes van kieviten, een nestje met één ei en twee nestjes met drie eieren. Met een blij gevoel reden we daarna naar een akker tussen Landgoed De Baest en Haghorst, de omgeving waar ik vroeger als jong manneke mijn jeugd heb doorgebracht. De akker stond bijna helemaal onder water, maar we vonden daar tot onze verbazing toch twee nestjes van kieviten, allebei met drie eieren. We hebben er stokken bij gezet zodat de boer straks kan zien dat er een nestje van een kievit ligt als hij de akker gaat bewerken.
Toen mijn broer en ik weer naar huis reden, realiseerden we ons weer wat voor een mooi vrijwilligerswerk dit is. Gewoon in de natuur de weidevogels beschermen, het maakt ons blij. We hopen echt dat er meer mensen in gaan zien hoe belangrijk de natuur voor ons is. De weidevogels horen bij het Brabantse land en daarom zullen wij blijven doorgaan met het beschermen van de kieviten, grutto’s, wulpen, scholeksters en alles wat er in het Brabantse land leeft. Bij dit verhaal hoort een foto van het nestje van de kievit dat wij vandaag op een akker midden in het water vonden. Via deze foto proberen wij duidelijk te maken hoe mooi dit vrijwilligerswerk is.
Als iemand een bijdrage wil leveren aan de bescherming van de weidevogels, dan kan hij of zij zich als vrijwilliger melden via een email naar het emailadres werkgroepweidevogelbescherming@zuidoostbrabant.com
Kees Smetsers